lockerbie i hanba swiata

Tragedia, ktora wstrzasnela swiatem. Lockerbie to niewielkie miasteczko tuz przy granicy szkocko- angielskiej. Senne, liczace kilka 4 tysiece mieszkancow. Kilka osiedli, sklepow, knajpek, farmy. 27 lat temu 21 grudnia 1988 roku samolot Boeing 747 PanAm, lecacy z Londynu do Nowego Yorku, eksplodowal. Zginely wszyscy bedacy na pokladzie maszyny i 11 mieszkancow Lockerbie. Wiekszosc z 270 ofiar samolotu stanowili Amerykanie. Byli to studenci, trenerzy, nauczyciele, pielegniarki, piloci, budowlancy, rdzenni Amerykanie, nie rdzenni. Nazwiska polskie, niemieckie, wloskie, hiszpanskie. Caly swiat pograzyl sie w zalobie. Do zbrodni przyznal sie IDIOTA Muammar Kadafi. Jedynym skazanym zamachowcem byl Abdelbaset el- Megrani. Ten zdechl w maju 2012 w Libii. przedtem siedzial w wiezieniu w Szkocji. Zwolniono  paskuda ze wzgledu na zly stan zdrowia.

Dlaczego IDIOTA. Tak nazwala  Oriana Fallaci, Kadafiego. Ciocia sie pod tym podpisuje. To nie jest normalny czlowiek, ktory zleca zamach terrorystyczny. Jest to bestia, ktora nalezy zwalczyc.

Bomba miala sie aktywowac nad morzem. Spieprzyli zegar. Ten szybciej sie zapalil. Walizka a w niej magnetofon.

Zabojczy magnetofon na tasme zla. Melodia gra, dance macabre trwa.

bokser z Tunisu, smierc w Gliwicach

Ciocia z racji bycia ciocia stara i nad groba juz sie kiwajaca wspomina czasy stare i szuka tylko filmow biograficznych na pozarcie. Ujal mnie kiedys artykul w Focus Historia o tunezyjskim bokserze, ktory to zginal na polskiej ziemi.

Przyczynkiem do artykulu jest film Victor Young Perez w rezyserii Jacuesa Ouanicha. Mistrz swiata w wadze muszej skonczyl tragicznie w obozie zaglady. Tragiczne losy dwoch braci Perezow. Urodzonych i wychowanych w Tunezji. 
Victor Young Perez urodzil sie 15 stycznia 1911 roku w Hara, zydowskiej dzielnicy Tunisu, ktory byl kolonia francuska. Victor gdy mial 16 lat wyjechal do paryza. tam pod okiem Leona Belliere trenowal i wygrywal swoje pierwsze zawody. przed tym Victor sprzedawal buty. W 1931 roku Perez jako najmlodszy francuski zawodnik wywalczyl mistrzostwo swiata. Tunis szalal z radosci. Napisy Chwala naszemu mistrzowi swiata, wisialy wszedzie.

Tlumy Younga kochaly, paryzanki takie jak aktorka Mirelle Balin go kochaly. Sama kobieta miewajaca liczne romanse z niemieckimi oficerami szybko znudzila sie Victorem. Ten w 1932 roku w Manchesterze stracil mistrzostwo swiata. Proba powrotu na ring 1934 tez sie nie powiodla. Ogółem w ciągu trwania swojej kariery Victor stoczył 133 zawodowe pojedynki (90-28-15, 27 KO). Po raz ostatni na ringu wystąpił 7 grudnia 1938 roku.
W czasie niemieckiej okupacji Francji, po dojściu do władzy reżimu z Vichy, zmuszony został do ukrywania się. 21 września 1943 r. na skutek denuncjacji został aresztowany przez francuska milicję i internowany w obozie w Drancy, skąd – w listopadzie 1943 r. – w niesławnym „60″-tym konwoju 1000 francuskich Żydów deportowano go do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu.

Trafił do KL Auschwitz III-Monowitz (Buna-Werke), gdzie pracował w kuchni fabryki kauczuku syntetycznego (wraz z innymi znanymi francuskimi sportowcami, Primo Levi iAlfredem Nakache). Tam właśnie komendant obozu, miłośnik boksu, znając sportowe sukcesy Victora, zmusił go do walki z kapo, niemieckim przedwojennym pięściarzem wagi ciężkiej. Pojedynek nie odbył się w ringu, tylko na placu apelowym. Oglądali go nie tylko esesmani, ale także więźniowie. Perez mający zaledwie 155 cm i ważący ok. 40 kg mimo iż zmierzył się z rywalem o kilka głów od niego wyższym i prawie 50 kg cięższym, wygrał przez nokaut. Od tej pory stał się „oczkiem w głowie” komendanta, który zmuszał go do boksowania dwa razy w tygodniu, tak, że przez kolejne 15 miesięcy malutkiemu Francuzowi nazbierało się ok. 140 zwycięskich walk. Każde zwycięstwo dawało mu trzy korzyści: kolejny dzień życia, kolejny dzień wolny od kuchennych obowiązków oraz dodatkową miskę zupy.

Współwięźniowie zapamiętali go także z innej strony niż boks. Pracując w kuchni, Victor przez długie miesiące kradł racje żywnościowe dla francuskich i północnoafrykańskich współwięźniów. Robił to na tyle zuchwale, że znajomi ostrzegali go, że jak tak dalej będzie robił, najpewniej wpadnie. Odpowiadał niezmiennie: „Wszyscy zostaliśmy stworzenie do tego, by pomagać innym”.

W styczniu 1945 r., był jednym z 51 ocalałych więźniów z Drancy . Wziął udział w ewakuacyjnym „marszu śmierci”. 21 lub 22 stycznia (inna wersja mówi o 4 lutego 1945 roku) w okolicach Gliwic, osłabieni z głodu i zmarznięci więźniowie dotarli do opuszczonego obozu pracy. Perez znalazł tam duży worek chleba w kuchni. Wychodząc na zewnątrz wyrzucił go towarzyszom niedoli. Widzący to głodny strażnik kazał mu natychmiast stanąć nad przydrożnym rowem i skierował w jego stronę lufę karabinu maszynowego, nakazując, by Victor natychmiast odebrał chleb więźniom i przyniósł eskorcie.

-Nie mogę tego zrobić! To są moi przyjaciele. Są bardzo głodni! – wykrzyknął

Perez wydawał się nie słuchać kolejnych gróźb kierowanych jego stronę, aż nagle rozległ się huk kilku wystrzałów, które dosięgły byłego mistrza świata. Padł na śnieg, na którym go pozostawiono – tak jak i innych przedtem i …później – bez pochówku… 20 000 więźniów…

Wracając jeszcze do filmu Jacquesa Ouaniche dodajmy, że w rolę Victora wcielił się niezwykle popularny we Francji i w krajach Maghrebu, 34-letni Brahim Asloum, złoty medalista Igrzysk Olimpijskich w Sydney (2000) oraz podobnie jak niegdyś „Young”, były zawodowy mistrz świata. Brahim jest nie tylko niezwykle uzdolnionym sportowcem ale także inteligentnym showmanem, więc debiut przed kamerami nie był dla niego szczególnie trudnym. O wiele bardziej skomplikowanym był fakt, że on (muzułmanin) musiał zmierzyć się z wielką legendą Victora, urodzonego w Tunisie Żyda, postaci absolutnie symbolicznej i niezwykłej. Pamiec o Perezie jest silna zarowno we Francji, jaki i w Tunezji. W role Pereza wciela sie Brahim Asloum ktory to jako Arab i bokser musial wziac na barki trud z wcielenia sie w taka role. Na pewno Asloum jest showmenem i ring ma opanowany ale podjac takie zadanie z ogromu wrazen z obozu koncentracyjnego jest nie lada wyczynem.
Film w rezyserii Steve Suissa nawiazuje do ksiazki Andre Nauhana pt. "Quatre boules de cuir ou l'étrange destin de Young Perez, champion du monde de boxe"

Wykonując kwerendę naukową w Instytucie Yad Vashem w Jerozolimie znalazłem kilka dokumentów zwanych "Page of Testimony", potwierdzających śmierć Victora Pereza na polskiej ziemi. Powyżej załączam kopię jednego z tych świadectw, które w YV złożył Simon Belaish, syn przyjaciela pięściarza.

Dziekuje za film i za pamiec takich ludzi jak Jaroslaw Drozd za przypomnienie tragicznych losow mistrza swiata Victora Younga Pereza.

http://www.bokser.org/content/2009/07/06/020814/index.jsp
http://www.polskiboks.pl/2013/10/30/victor-young-perez-z-bokserskich-salonow-francji-do-oswiecimia/

Lakeland Motor Museum w Lakeland. To jest cos!

Wycieczka ranna do Lakeland Motor Museum w Cumbrii obfitowala w wiele niespodzianek. Dlaczego? Dlatego, ze ciocia lasa jest na piekno i starocie. Oto odpowiedz.

Oprocz wystawy poswieconej Donaldowi Campellowi, jednemu z najlepszych kierowcow rajdowych Wielkiej Brytanii. W osobnym pomieszczeniu stoja repliki pojazdow kosmicznych, ktore rozpedzaly sie do niebotycznych predkosci. 246 mph w Daytona Beach pobita w roku 1936 na pojezdzie Bluebird K7. 

Donald Campbell zginal w roku 1967 przy probie bicia wlasnego rekordu predkosci na wodzie. rekord padl przy 300 mph ale po osiagnieciu tej predkosci dziob lodzi uniosl sie gwaltownie. Lodz poszybowala w gore. Spadla na tafle wody. Bluebird byla napedzana silnikiem odrzutowym i nikt nie mial prawa tak na prawde przezyc. Bluebird to obecnie replika ale odrestaurowana. Pojazd wyciagnieto z jeziora Coniston  w 2001. Lakeland Motor Museum to nie tylko Bluebird to takze niezliczona ilosc, starych motorow, rowerow, samochodow, malych rzechow, wystrojow warsztatow, znakow drogowych, spawarek, felg, opon, gum, sprezarek, tablic drogowych, zdjeci, modeli samochodow, areoplan i samochodzik ze skrzydlami. Do tego izba pamieci TT. Tam na zywo filmy i klasyki z wyscigow z podpisami mistrzow dwoch kolek. Calosc zbiorow przekracza 30 tysiecy roznorakich zdobyczy motoryzacji. Poczawszy od 1920 roku Amongsta i Star 15.9 z  1936 roku pochodzi Bentley 4,5 litra z kolekcji Donalda Campbella. Warto zwrocic uwage na Jaguara XK140 z 1955 roku. Z drugiej wojny swiatowej podziwiac mozemy Willys Jeepa.

 Muzeum powstalo z pomyslu Donalda Sidebottoma, ktory to kolekcjonowal juz zbiory od 1960 roku. 

W zyciu nie przypuszczalam, ze takie cos zobacze. Niebotyczne pojazdy rodem z filmow o podboju kosmosu.

Na wystawe skladaja sie takze zdjecia, filmy, plakaty, modele. Dwa duze budynki z piekna recepcja i sklepem z pamiatkami w ktorych cuda, cudenka i popierdolki. Zapraszam na wiecej zdjec obok.

 i zdziwiony michelinek

 tu juz raj na ziemi

 i spawarka z planety supermana

 moja milosc boneville

 ze starego kina

 i Bluebird K7

 wrr to jest strzala

 

TT i kino i maszyny i tablice chronologiczne ehh

to juz pojechali najbardziej przerazajacy klaun jakiegokolwiek widziala ciocia

 modele autek

 i to najlepsze nauka jazdy i zabawa w jednym

 i polski sklep internetowy

 i zemsta Honeckera i klamorek w dali))

i nowka nie smiganaa czerwona divka))

 tyl i przod

ulverston wisnia kwitnacy

Ulverston to miasto gdzie bohaterami sa Flip i Flap. Wlasciwie to Laurel i Hardy. Para bohaterow amerykanskich komedii z lat 1919- 1951 rok. Laurel i Hardy pojawili sie w ok. 100 filmach krotko i pelnometrazowych. W Polsce pare nazywano Flip i Flap. Stan, grany przez Stana Laurela, byl niewysoki i chudy. Ollie, grany przez Olivera Hardy`ego- wysoki i gruby. The Laurel and hardy Museum to obok Harlem w stanie Georgia to miejsce poswiecone tym dwom aktorom. Ulverston Museum zafundowal miastu Bill Cubin. Zgromadzone tam sa pamiatki po aktorach, rzeczy osobiste, ubrania i sprzety osobiste. W muzeum znajduje sie takze kino, ktore wyswietla filmy z genialna para komikow. 

Ulverston w hrabstwie Cumbria to polozone trzy kilometry na zachod od zatoki Morecambe Bay nad kanalem Ulverston Canal. W poblizu znajduje sie Lake District czyli jeziora, lasy i piekne pagorki. Nad miastem kroluje latarnia a calosc nazywa sie Hoad Hill. Tam tez znajduje sie pomnik upamietniajacy blizej nieokreslonych mezow stanu.  Ulverston po raz pierwszy byl wzmiankowany w 1086 roku w Domesday Book jako Ulvrestun. Nazwa pochodzi najpewniej z jezyka staroindyjskiego i oznacza armie wilkow. To tez tlumaczy wilka w herbie miasta. Lokalie miasto znane jest jako Oostan. W pismiennictwie sredniowiecznym spotyka sie rowniez inne nazwy, takie jak Oluestonam czy Uluerston. 

Miasto uzyskalo przywilej targowy od krola Edwarda I w roku 1280. Targ odbywal sie w kazdy czwartek, a tradycja podtrzymywana jest az do dzis. Przywilej obejmowal rowniez otwarcie wszystkich oberz w godzinach od 10.30 do 23.00 niezaleznie od okolicznosci. 

Czy knajp jest duzo, to tak i pieknych restauracyjek i sklepikow i kawiarenek. Urocze, senne i bezpieczne. Czyste i zabawne z kolorowmi muralami. Do tego kilkanascie drzew wisni, ktore obrodzily owocami. Nikt nie zbiera i nikt nie chuligani. Istny raj.

                                      

https://en.wikipedia.org/wiki/Ulverston